Interview: maak kennis met Annemieke Trella

Begin dit jaar startten er twee nieuwe consulenten onderwijsondersteuning zieke leerlingen bij ons Expertisecentrum. We maken kennis met Annemieke Trella, die niet alleen veel ervaring in het onderwijs heeft, maar ook jaren in de gezondheidszorg werkte. Naast haar baan als consulent is ze ook docent Engels en coördinator Tweetalig Onderwijs op een middelbare school. Annemieke is getrouwd, heeft vier volwassen kinderen en twee allerliefste kleinkinderen. Naast haar twee banen volgt ze momenteel een studie psychologie en houdt ze nog tijd over, dan vult ze die met tennissen, wandelen, lezen (Engels en Spaans), tuinieren en kamperen. We legden deze nieuwbakken consulent zeven lastige stellingen voor.

Mijn collega’s omschrijven mij als:

  1. Een serieus persoon, betrokken bij de zieke leerling en zijn familie
  2. Iemand die in is voor een geintje; de glimlach van een kind, daar doe ik het voor

“Het is altijd afhankelijk van de situatie,” vertelt Annemieke. “Aanvoelen welke emoties op een bepaald moment spelen is essentieel. Soms bied ik een luisterend oor, maar een geintje op zijn tijd is ook belangrijk. Daarnaast heb ik niet alleen met de leerling te maken, ik heb bijvoorbeeld ook contact met de docent van deze leerling, met zijn ouders, en natuurlijk met de collega’s van het Expertisecentrum.”

Ik geef het liefst les aan kinderen:

  1. Op de basisschool
  2. Op het voortgezet onderwijs

Bij deze vraag beginnen Annemiekes ogen te glinsteren. Zonder twijfel antwoordt ze: “Ik heb de meeste werkervaring op het voortgezet onderwijs. De brugklas is mijn favoriete jaar, vanwege de overgang van basisonderwijs naar voortgezet onderwijs. Het is heel mooi om te zien hoe een leerling in de brugklas in één jaar verandert!”

Mijn ervaring in het onderwijs:

  1. Helpt mij enorm in deze nieuwe job
  2. Is heel anders dan wat ik nu aan kennis en ervaring inzet

Annemieke werkte lang als teamleider in het voortgezet onderwijs. “Ik had toen veel te maken met zieke leerlingen of leerlingen die om een andere reden geen gewoon onderwijs konden volgen. Ook toen was het belangrijk om met de leerlingen en hun ouders samen de spreekwoordelijke bergen te veranderen in molshopen.” Volgens Annemieke is er voor de meeste problemen een oplossing te bedenken: “Soms moet je daar wel even moeite voor doen en ‘out of the box’ denken.”

Op een gemiddelde werkdag:

  1. Werk ik in het ziekenhuis, op de afdelingen of het kantoor van het Expertisecentrum
  2. Ben ik veel onderweg voor huisbezoeken en overleg met bijvoorbeeld scholen.

Binnen het Expertisecentrum is het werk verdeeld. Sommige consulenten werken voornamelijk in het ziekenhuis. Anderen werken ‘in de buitendienst’. Annemieke hoort bij deze laatste. “Ik werk natuurlijk nog niet zo lang in deze functie, maar tot nu toe ben ik vooral buiten de deur en onderweg. Logisch, de regio Rotterdam is aardig groot!,” lacht Annemieke.

Het belangrijkste van lesgeven aan zieke kinderen vind ik:

  1. Afleiding van de ziekte en alles daaromheen
  2. Het blijven ontwikkelen van de leerling in kwestie

Ai, dit blijkt een lastige keuze. Annemieke: “Ziek zijn is niet leuk, dus iedere afleiding is meegenomen. En school…sommige leerlingen roepen om het hardst dat het niet leuk is, maar de meesten kunnen toch niet zonder. Niet alleen vanwege dat wat ze er leren, vooral vanwege de sociale contacten en de geboden structuur. Natuurlijk, beter worden heeft de prioriteit, maar ook voor zieke leerlingen is het belangrijk contact te blijven houden met klasgenoten, betrokken te zijn bij school en zich te kunnen ontwikkelen.”

In mijn tas zit:

  1. Allerlei lesmateriaal, van puzzels tot kleurplaten en van schoolboeken tot sudoku’s
  2. Een tablet met daarop allerlei handige apps geïnstalleerd

“Het belangrijkste is om een goede keuze te maken. Digitaal kan er tegenwoordig heel veel, maar ander, niet-digitaal lesmateriaal is minstens even belangrijk,” vindt Annemieke. “Alleen maar met je neus achter de laptop zitten is mij té eenzijdig.”

Op mijn vrije zaterdag:

  1. Heb ik thuis nog een aantal klussen uit te voeren
  2. Ga ik lekker op pad met vrienden of familie

Ook deze laatste stelling is niet zo makkelijk. “Op pad gaan met vrienden is heerlijk! Toch ligt er soms gewoon werk te doen. Voor school, in huis of in de tuin, dus dan moet ik prioriteiten stellen. Gelukkig zorgt tuinieren ook voor ontspanning,” lacht Annemieke. “In het onderwijs, en in de gezondheidszorg, is een 9-tot-5-mentaliteit niet handig. Vaak komen dingen onverwachts, vraagt iemand ad hoc om een oplossing. Dat valt nu eenmaal wel eens buiten de standaard werkuren. Niet erg hoor, dat houdt mijn baan levendig en divers!”